Τα αναξιοποίητα κληροδοτήματα του Δήμου Ωραιοκάστρου. Ένας θαμμένος θησαυρός.

Με τον όρο “Εθνικά Κληροδοτήματα” ή “Κοινωφελείς Περιουσίες” εννοείται κάθε περιουσία η οποία καταλείπεται με δωρεά, κληρονομία ή κληροδοσία προς εκπλήρωση σκοπών κοινής ωφέλειας. Ερμηνευόμενη περαιτέρω, η έννοια των ανωτέρω ταυτόσημων όρων κατατείνει στην διαπιστωμένη νομική αντίληψη ότι ως τέτοιες περιουσίες δεν νοούνται μόνο οι καταλειφθείσες υπέρ εθνικών σκοπών στο “άμεσο” δημόσιο, δηλαδή στα εκάστοτε Υπουργεία, αλλά και υπέρ φορέων κοινής ωφέλειας, οι οποίοι είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, όπως Νοσοκομεία, Ιεροί Ναοί, Μητροπόλεις, Δήμοι και σχολεία μέσω των προηγουμένων, αλλά και ιδιωτικού δικαίου, όπως ιδρύματα, κοινωφελή σωματεία και οργανώσεις. Επίσης συγκαταλέγονται και οι περιουσίες εκείνες που αφορούν στην εξ ορισμού σύσταση νομικού προσώπου προς εξυπηρέτηση ειδικότερου σκοπού κι όχι μόνον εκείνες που καταλείπονται σε ήδη συστημένο λειτουργούν.

          Ο ελληνικός πατριωτισμός, η αλληλεγγύη, η αυτοπροσφορά και η ευαισθησία θέλουν τα κληροδοτήματα να έχουν ιστορική ρίζα από αρχαιοτάτων ετών, από την κλασική αρχαιότητα με τη μορφή των “χορηγιών”, ενώ αργότερα εμπεδώθηκαν ακόμη περισσότερο κατά την ελληνιστική εποχή, όπως και κατά τα βυζαντινά χρόνια,  με το να λάβουν ιδιαίτερη  έκταση και αξία κατά την μακρά περίοδο υποδούλωσης του Έθνους μας. Μετά δε την ανασύσταση του Κράτους, τα εθνικά κληροδοτήματα ήταν εκείνος ο θεσμός ο οποίος ουσιαστικά αποτέλεσε το θεμέλιο συντήρησης της πολιτικής, κοινωνικής και εκπαιδευτικής ομαλότητας αλλά και ανέλιξης της νέας ελληνικής κοινωνίας. Ακόμη και σήμερα λειτουργούν και παρέχουν ανυπολόγιστης αξίας κοινωνική προσφορά μνημειώδη έργα ευεργετών όπως το Ζάπειο Μέγαρο, το Τοσίτσειο, η Ακαδημία, το Μετσόβειο Πανεπιστήμιο, η Εθνική Βιβλιοθήκη, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το ίδρυμα Μποδοσάκη – Αθανασιάδη, το ίδρυμα Νιάρχος, στην πόλη μας το Χαρίσειο Γηροκομείο, το Παπάφειο ίδρυμα, το Τελλόγλειο, το ίδρυμα Παπαγεωργίου, το Γηροκομείο Σαούλ Μοδιάνο, το ίδρυμα του Μανόλη Τριανταφυλλίδη. Η αναφορά είναι ενδεικτική, διότι η αντίστοιχη περιοριστική είναι μακρά και ατέρμων.

          Στις μέρες μας, που η οικονομική κρίση έχει περιορίσει άλλως εκμηδενίσει την  χορήγηση κρατικών πόρων σε κοινωνικούς σκοπούς, γίνεται αντιληπτό ότι τα κληροδοτήματα υποκαθιστούν ασκώντας την ελλείπουσα κρατική κοινωνική πολιτική, εξευρίσκοντας πόρους και παρέχοντας πραγματική στήριξη και άνοδο του βιοτικού επιπέδου τόσο σε αδύναμες κοινωνικές ομάδες, όσο και σε όλον τον κοινωνικό ιστό ανεξαιρέτως.

          Ο Δήμος Ωραιοκάστρου όπως και οι περισσότεροι δήμοι της χώρας μας έχει αποδεχθεί κληροδοτήματα, όπως του Γεωργίου Παπαδόπουλου, του Κωνσταντίνου Γκάτση, του Δημητρίου Λίγδα, του Γεωργίου Λίγδα, της Ελένης Παπέ κ.α.

          Το ερώτημα είναι γιατί αυτές οι διαθέσιμες ικανές μάλιστα περιουσίες, εν όψει των ανωτέρω αναφερθέντων, παραμένουν ανενεργές και ανεκμετάλλευτες, οι δε  ταχθέντες διά των διατάξεων των διαθηκών και των σχετικών Πράξεων, σκοποί τους μη εκπληρούμενοι, κατά παράβαση της συνταγματικής επιταγής του άρθρου 109, ως και του ισχύοντος και σε εκτέλεση του ανωτέρω, Κώδικα “Κοινωφελών Περιουσιών, Σχολαζουσών Κληρονομιών και λοιπών διατάξεων”  (ν. 4182/2013 – ΦΕΚ 185/τ.α΄/10-09-2013).

          Η εγκληματική αμεριμνησία του δήμου για την αξιοποίηση των καταλειφθέντων και αποδεχθέντων κληροδοτημάτων και η κώφευση στις καταφανείς ανάγκες των δημοτών του, έχει ως αποτέλεσμα τα ακίνητα των κοινωφελών αυτών περιουσιών να μένουν αδικαιολογήτως απρόσοδα και εκτεθειμένα στη πιθανή κακοβουλία τρίτων με τον κίνδυνο να χρησιδεσποσθούν και συνεπώς εκφύγουν της κυριότητάς του, ενώ παράλληλα ο χρόνος και η εγκατάλειψη τα απαξιώνει και τα αποδομεί, επιβαρύνοντας συγχρόνως τον δημοτικό κορβανά με επιπλέον ανώφελα έξοδα συντήρησής τους.

          Το τραγικότερο βέβαια όλων είναι ότι οι ανωτέρω περιουσίες καταλείφθηκαν από τους ευεργέτες κληροδοτήσαντες υπέρ του τετιμημένου δήμου μας για υλοποίηση σκοπών όπως ανέγερση σχολικών κτιρίων, βιβλιοθηκών, αγορά εξοπλισμού για τους μαθητές μας και λοιπών κοινωφελων σκοπών, οι οποίοι παραμένουν ανεκπλήρωτοι και ματαιωμένοι, παρά το γεγονός ότι οι ιθύνοντες γνωρίζουν καλά τις αδήριτες ανάγκες που έχουν σε αυτούς τους τομείς οι συμπολίτες μας!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΛΑΣΘΙΩΤΑΚΗΣ
Δικηγόρος Παρ’ Αρειω Πάγω
LLM ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
υ. Διδάκτωρ Νομικής
ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΜΕΝΟΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ Υπ. Δικαιοσύνης

Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Δήμου Ωραιοκάστρου με την δημοτική παράταξη Αν.α.σ.α. με υποψήφιο Δήμαρχο τον Παντελή Σκαρλάτο.

Το περιεχόμενο του παρόντος άρθρου απηχεί προσωπικές απόψεις του συντάξαντος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s